Paranın hesaptan çıkıp ürüne bağlandığı o ilk an… Çünkü o EFT tuşuna basana kadar para hala paradır. Hesaptadır ve güvendedir. İstediğiniz zaman başka bir karar alabilirsiniz.

Tedarikçi fiyatı geldiğinde ilk kırılma başlar. Bir bakarsın, tedarikçinin verdiği fiyat zaten internetteki satış fiyatına yakındır. O an insanın kafasında ilk defa gerçek ticaret matematiği çalışmaya başlar.

Görüştüğümüz bir toptancının daracık, telefonların susmadığı ofisini hiç unutmuyorum. Çaylar söylendi, sırtımız sıvazlandı. Ama laf icraata geldiğinde...

İnsan aslında bir ihtimal arar. Kendisini bulunduğu yerden çıkaracak bir açık kapı arar. Daha önce birilerinin girip para kazandığı ama hala tamamen kapanmamış bir yol arar. Başkalarının fark etmediğini düşündüğü, ama aslında herkesin en az bir kez baktığı o fırsatı bulmaya çalışır.

Çünkü küçük sermayeyle ticaret yapmak aslında sürekli risk yönetmek anlamına geliyor. Büyük oyuncular gibi tek hamlede yüksek adetli ürünlere giremiyorsunuz. Her kararın bir ağırlığı oluyor. Bu yüzden en başından itibaren büyük yatırımlar yerine küçük testlerle ilerlemeye karar verdik.

Şimdiye dek hazır kurulmuş şirketlerde çalışırken, aslında oturmuş düzenlerin içinde ürün satıyorduk. Ürün belliydi. Tedarik belliydi. Sistem belliydi. Risk çoğu zaman şirketindi. Ama şimdi masanın diğer tarafındaydık. Artık soru şuydu: “Ne satabiliriz?”

Sadece başarılı anlar için değil, zarar edilen geceler için de. Sadece kazananlar için değil, yeniden ayağa kalkmaya çalışanlar için de. Burada okuyacağınız birçok şey, kitaplardan öğrenilmiş teoriler değil. Yaşanmış şeyler.

Türkiye’de ticaret yapmak isteyen bir insanın gerçekten neyle karşılaştığını, yeni bir işe başlarken hangi engelleri gördüğünü, networkün neden bu kadar önemli hale geldiğini, sermayesi ve çevresi olmayan insanların neden daha zor başladığını yazmak istiyorum.